Klimatski uslovi

klima u vrnjackoj banji

Nadmorska visina na kojoj se nalazi Vrnjačka Banja iznosi od 220 do 300 metara. Banja je okružena brdima i obroncima planine Goč sa brojnim šumama. Smeštena je u kotlini Vrnjačke i Lipovačke reke, a u njenoj okolini protiču i reke Zapadna Morava, Ibar i Rasina. Ovakvo okruženje stvara uslove za prijatnu mikro klimu u banji. Ona je umereno kontinentalna sa odlikama subalpske klime.

Otvorenost banje prema severu, bujna vegetacija i obilje šuma, nadmorska visina, reke, kao i brojni topli i hladni izvori vode utiču na specifičnost klime ovog balneološkog lečilišta. Mikro klima Vrnjačke Banje je blaga i sa svežim vazduhom. Leta su prijatna i umereno topla, a zime nisu previše hladne. U toku godine ima svega 20 do 25 dana u kojima je temperatura vazduha u minusu, oko 50 dana godišnje temperatura je jednaka ili veća od 25oC, a dani sa tropskim vrućinama su vrlo retki. Letnje noći su, zahvaljujući vegetaciji i vetru sa Goča, prijatne i sveže, sa temperaturama nižim od 20oC. Najhladniji mesec u godini je januar a najtopliji avgust. Najniža temperatura vazduha izmerena je 1929. i 1956. godine i iznosila je -28,5oC, a najviša temperatura od 40,5oC zabeležena je 22. jula 1939. godine. Prosečna temperatura zimi je 0,5oC, a leti 20oC, dok je prosečna godišnja temperatura vazduha 10,6oC.

Kao i u drugim banjskim mestima i u Vrnjačkoj Banji prosečna godišnja relativna vlažnost vazduha je poprilično velika i iznosi 78%. Uzrok tome su izvori, reke, bazeni i vegetacija. Vazduh je najviše suv u avgustu, a najvlažniji u decembru. Temperatura vazduha utiče na vazdušni pritisak, koji u proseku iznosi 989,3 milibara.

Oblačnost ima prosečnu vrednost 56%. Vlažnost vazduha i oblačnost uslovljavaju pojavu prizemne magle, koja se, ako nema vetra, pretvara u rosu pogodnu za razvoj vegetacije. Prosečna broj sunčanih sati je 2003 na godišnjem nivou. Najviše sunčanih sati ima u julu. Sunčeva radijacija ima pozitivan bilans, a srednja godišnja vrednost je 500-600 J/cm2/dan, što predstavlja značajnu klimatsku osobinu Vrnjačke Banje kao balneološkog lečilišta.

Planine koje se uzdižu oko Vrnjačke Banje štite je od jakih vetrova. Najviše vetra ima u februaru, martu i aprilu, a godišnje je oko 170 dana bez vetra. Najznačajniji je vetar koji tokom leta duva sa Goča i osvežava vazduh u banji. Vetrovi su jačine između 1,8 i 2,6 bofora.

Srednja količina padavina u Vrnjačkoj Banji je 800 mm. Maj i novembar su meseci sa najvećom količinom padavina, dok u julu, avgustu i septembru ima najmanje padavina. U toku godine prosečno je 152 dana sa padavinama, ali njihov raspored je povoljan za turiste i goste koji posećuju banju. Snežni pokrivač obezbeđuje znatnu količinu vodenog taloga, a zadržava se u proseku 50 dana godišnje. Na obližnjem Goču znatna nadmorska visina i planinska klima uslovljavaju veći broj dana sa snegom, što je veoma značajno za razvoj zimskog turizma.